آرایش و زیبایی 
پوشاک آقایان 
پوشاک بانوان 
استایل ستاره ها 
تناسب اندام 
جواهرات و زیورآلات 
عطر و ادکلن 
عینک آفتابی 
کیف و کفش 
اینفوگرافیک مد و فشن 
برندهای مشهور 
سرگرمی 
اگر امروز کسی عمداً دندانهایش را سیاه کند، احتمالاً این کار عجیب و غیرعادی به نظر میرسد، اما در ژاپنِ گذشته، دندانهای سیاه نهتنها نشانهای از زیبایی بودند، بلکه جایگاه اجتماعی، بلوغ و هویت فرهنگی افراد را نیز نشان میدادند. این سنت که با نام «اوهاگورو» (Ohaguro / お歯黒) شناخته میشود، یکی از منحصربهفردترین معیارهای زیبایی در تاریخ ژاپن به شمار میرود.
اوهاگورو چیست؟
اوهاگورو به رسم سیاه کردن دندانها با استفاده از محلولی ویژه گفته میشد که از ترکیب براده آهن، سرکه و برخی مواد گیاهی تهیه میشد. این مواد پس از واکنش شیمیایی، پوششی مشکی و براق روی دندانها ایجاد میکردند. از آنجا که این رنگ بهمرور زمان کمرنگ میشد، افراد مجبور بودند بهطور منظم آن را تجدید کنند تا ظاهر دندانها همچنان تیره و یکدست باقی بماند.
سنت ریشهدار ژاپنیها
این سنت ریشهای چندصدساله در تاریخ ژاپن دارد، اما در دوران ادو (۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸) به اوج رواج خود رسید. در آن زمان، زنان متأهل، اعضای طبقه اشراف، ساموراییها و حتی برخی هنرمندان سنتی ژاپن از اوهاگورو استفاده میکردند. در بسیاری از موارد، دندانهای سیاه نشانهای آشکار از موقعیت اجتماعی یا وضعیت تأهل افراد محسوب میشد.
دلیل محبوبیت دندانهای سیاه
برخلاف معیارهای امروزی، در فرهنگ سنتی ژاپن دندانهای سفید همیشه نماد زیبایی به شمار نمیرفتند. آرایش چهره در آن دوران معمولاً شامل سفید کردن پوست صورت بود و در چنین شرایطی، دندانهای سفید بیش از حد جلب توجه میکردند. به همین دلیل، رنگ مشکی نوعی تعادل بصری ایجاد میکرد و بهعنوان نمادی از وقار، بلوغ، ظرافت و زیبایی ایدهآل شناخته میشد.
جنبههای کاربردی اوهاگورو
اوهاگورو تنها یک رسم زیبایی نبود و جنبهای کاربردی نیز داشت. پژوهشهای امروزی نشان میدهند که ترکیبات آهنی موجود در این محلول احتمالاً به محافظت از مینای دندان کمک میکردند و تا حدی مانع پوسیدگی میشدند. به بیان دیگر، این سنت که امروز عجیب به نظر میرسد، ممکن است نقش یک پوشش محافظ طبیعی برای دندانها را نیز ایفا کرده باشد.
بازنگری سنتهای قدیمی
با آغاز دورهی میجی در سال ۱۸۶۸ و حرکت ژاپن به سوی مدرنسازی، بسیاری از سنتهای قدیمی مورد بازنگری قرار گرفتند. دولت جدید تلاش میکرد ظاهر و سبک زندگی مردم را به معیارهای رایج در کشورهای غربی نزدیک کند. در نتیجه، استفاده از اوهاگورو بهتدریج محدود و سپس از زندگی روزمره حذف شد. همزمان، دندانهای سفید به استاندارد جدید زیبایی تبدیل شدند و این رسم که قرنها بخشی از فرهنگ ژاپن بود، آرامآرام به تاریخ پیوست.
ردپای اوهاگورو
امروزه دیگر اوهاگورو در زندگی روزمره ژاپنیها دیده نمیشود، اما ردپای آن همچنان در برخی نمایشهای سنتی، تئاترهای کابوکی، مراسم فرهنگی و بازسازیهای تاریخی قابل مشاهده است. این سنت قدیمی یادآور این واقعیت است که معیارهای زیبایی در طول زمان همواره تغییر کردهاند. چیزی که امروز غیرمعمول یا حتی عجیب به نظر میرسد، زمانی در یکی از پیشرفتهترین جوامع آسیا نمادی از زیبایی، بلوغ و شأن اجتماعی بوده است.
دیدگاه شما