آرایش و زیبایی 
پوشاک آقایان 
پوشاک بانوان 
استایل ستاره ها 
تناسب اندام 
جواهرات و زیورآلات 
عطر و ادکلن 
عینک آفتابی 
کیف و کفش 
اینفوگرافیک مد و فشن 
برندهای مشهور 
سرگرمی 
مراسم «اهدای جوایز به موزیکویدئوهای برتر« (MTV Video Music Awards) یا همان VMAs همیشه فقط دربارهی موسیقی و موزیکویدئوها نبوده است. فرش قرمز این مراسم در طول سالها به صحنهای برای استایلهای جسورانه، عجیب و گاهی شوکهکننده تبدیل شده است. از لباس معروف گوشت خام لیدی گاگا تا استایلهای پانک، فانتزی و آیندهنگر، جنجالیترین لباسهای VMAs بارها مرزهای مد فرش قرمز را جابهجا کردهاند. بعضی از این انتخابها حتی سالها بعد همچنان در حافظه دنیای مد باقی ماندهاند.
درو بریمور؛ استایل گوتیک در 1995
درو بریمور در مراسم سال 1995 با یک لباس مشکی جذب ظاهر شد؛ لباسی با دامن گشاد و جزئیاتی شفاف و بالمانند که حالوهوایی کاملاً گوتیک داشت. گلهایی که در میان موهایش قرار گرفته بودند، تضاد جالبی با آرایش تیره و فضای مرموز استایل ایجاد میکردند. این ترکیب، یکی از نمونههای جذاب تلفیق زنانگی رمانتیک با زیباییشناسی گوتیک بود. استایلی که بهجای دنبالکردن ظرافت کلاسیک، شخصیت و فضای متفاوتی را به نمایش میگذاشت.
باستا رایمز؛ قرمز از سر تا پا در سال 1997
باستا رایمز در VMAs سال 1997 با یک استایل تمامقرمز ظاهر شد؛ انتخابی که بهدلیل رنگ قدرتمند، بافت متفاوت و فرم غیرمعمول لباس بهسادگی نادیده گرفته نمیشد. این استایل نمونهای از مد نمایشی دهه ۹۰ بود؛ جایی که لباس قرار نبود صرفاً شیک باشد، بلکه باید حضور فرد را روی فرش قرمز پررنگ میکرد.
پاملا اندرسون و تامی لی؛ یکی از عجیبترین زوجهای VMAs
در سال 1999، پاملا اندرسون با ترکیبی کاملاً نمایشی روی فرش قرمز ظاهر شد. کرست سفید، شلوار پولکدوزیشده و یک کلاه صورتی بسیار بزرگ و پفدار، استایل او را به یکی از بهیادماندنیترین انتخابهای آن سال تبدیل کردند. در مقابل، تامی لی با ترنچکت باز و کلاه باکت، ظاهر سادهتری داشت. تضاد میان این دو استایل، جذابیت این حضور دونفره را بیشتر میکرد.
پینک؛ وقتی موها به اکسسوری اصلی تبدیل شدند
پینک در مراسم VMAs سال 2000 کاملاً با نام هنری خود هماهنگ بود. موهای صورتی و سیخشدهی او مهمترین بخش استایل بودند و در کنار تاپ طلایی، کت خزدار و شلوار جین تیرهی تزئینشده قرار گرفتند. این استایل دقیقاً همان چیزی بود که از مد جسورانهی اوایل دههی ۲۰۰۰ انتظار میرفت؛ ترکیبی از رنگ، اغراق و انرژی پانک که هنوز هم حالوهوای Y2K را زنده میکند.
بریتنی اسپیرز؛ نسخهای خشنتر از استایل پاپ
بریتنی اسپیرز در سال 2002 با استایلی کاملاً چرمی ظاهر شد. کلاه چرمی، دستکشهای بدون انگشت و بوتهای بلند، ظاهر او را به ترکیبی از استایل پاپ و زیباییشناسی موتورسواری تبدیل کردند. این لباس، تصویر معمول و دخترانهای را که در آن دوره از بریتنی دیده میشد کنار گذاشت و وجهی جسورتر و تهاجمیتر از استایل او نشان داد.
کلی آزبورن و آوریل لاوین؛ اوج استایل پانک دهه ۲۰۰۰
کلی آزبورن و آوریل لاوین در VMAs سال 2003 نمایندهی یکی از محبوبترین سبکهای آن دوره بودند. استایلهای آنها با ترکیبی از لباسهای غیررسمی، جزئیات پانک و حالوهوای نوجوانانه، روح موسیقی را به فرش قرمز آورد. این دو استایل هنوز هم یکی از نمونههای شاخص مد اوایل دههی ۲۰۰۰ هستند؛ دورهای که لباسهای کمی نامرتب، جسورانه و ضدقواعد به بخش مهمی از فرهنگ پاپ تبدیل شده بودند.
لیدی گاگا؛ لباسی که از گوشت ساخته شد
بعید است فهرستی از جنجالیترین لباسهای VMAs بدون لیدی گاگا کامل شود. او در مراسم سال 2010 با لباسی از گوشت خام ظاهر شد؛ اما ماجرا به لباس محدود نمیشد. کفش، کیف و حتی اکسسوری سر او نیز با همین ایده طراحی شده بودند. این انتخاب به یکی از نمادینترین لحظات تاریخ فرش قرمز تبدیل شد. گاگا نشان داد که لباس میتواند فراتر از زیباییشناسی باشد و به یک بیانیهی هنری و رسانهای تبدیل شود.
نیکی میناژ؛ یک فانتزی هاراجوکو روی فرش قرمز
نیکی میناژ در سال 2011 با یک استایل کاملاً متفاوت ظاهر شد. لباس توری و فلزی «آماتو کوتور» (Amato Couture)، ماسک صورت «شوجونو تومو» (Shojono Tomo) و مجموعهای از اکسسوریهای رنگارنگ، ظاهر او را به یک شخصیت فانتزی تبدیل کرده بودند. این استایل، یکی از نمونههای پررنگ استفاده از مد بهعنوان بخشی از هویت هنری بود. لباس نیکی قرار نبود ساده یا مینیمال باشد؛ هدف، ساختن یک تصویر فراموشنشدنی بود.
جاستین بیبر؛ عجیبترین اکسسوری VMAs
جاستین بیبر در VMAs سال 2011 بهجای یک اکسسوری معمولی، با یک مار زنده روی فرش قرمز ظاهر شد. این انتخاب مستقیماً یادآور یکی از استایلهای مشهور بریتنی اسپیرز بود و به یکی از لحظات متفاوت حضور او در این مراسم تبدیل شد. در اینجا، خود اکسسوری بیشتر از لباس توجهها را به خود جلب میکرد.
کیتی پری و ریف راف؛ بازگشت کتوشلوار جین
کیتی پری و ریف راف در سال 2014 با لباسهای کاملاً جین برند «ورساچه» روی فرش قرمز ظاهر شدند. این انتخاب، ادای احترامی طنزآمیز به استایل معروف بریتنی اسپیرز و جاستین تیمبرلیک در سال 2001 بود. این بازسازی نشان داد که یک استایل قدیمی میتواند سالها بعد دوباره به فرهنگ پاپ بازگردد. استفاده از جین بهعنوان لباس رسمی نیز همین حالا یکی از جذابترین نمونههای بازی با مرزهای استایل فرش قرمز است.
مدونا؛ ترکیب اکسسوریهای اغراقشده
مدونا در سال 2018 با یک تونیک رنگارنگ و بلند، حجم زیادی از زیورآلات نقرهای و اکسسوریهای الهامگرفته از شمال آفریقا ظاهر شد. جورابشلواری فیشنت و کفشهای قرمز نگیندار، این ترکیب را حتی نمایشیتر کردند. استایل مدونا بهخاطر استفادهی جسورانه از اکسسوریها خاص بود. در این ظاهر، زیورآلات صرفاً مکمل لباس نبودند و نقش اصلی را در ساختن شخصیت استایل ایفا میکردند.
د ویکند؛ وقتی آرایش بخشی از استایل میشود
د ویکند در VMAs سال 2020 با کت قرمز، پیراهن و شلوار مشکی، دستکش چرمی و کفشهای رسمی ظاهر شد. اما چیزی که این ظاهر را متفاوت کرد، گریم صورت او بود. بینی خونآلود، کبودی و لب زخمی، ادامهای از شخصیت بصری دوران «After Hours»، آهنگ مشهور این خواننده، بودند. این بار، داستان موسیقی به فرش قرمز منتقل شد و آرایش به اندازهی لباس در ساختن ظاهر نقش داشت.
کیم پتراس؛ ترکیب مد فانتزی و استایل جسورانه
کیم پتراس در VMAs سال 2021 یک لباس گلدار دراماتیک از «ریچارد کین» (Richard Quinn) را روی یک بادیسوت لاتکس مشکی پوشید. ماسک کاملاً پوشانندهی صورت، نیز این ظاهر را مرموزتر کرد. تضاد میان گلهای ظریف و لاتکس مشکی، دلیل اصلی جذابیت این استایل بود. ترکیبی که هم فضای فانتزی داشت و هم به زیباییشناسی جسورانه و غیرمتعارف نزدیک میشد.
لیل ناس اکس؛ استایل موتورسوار آیندهنگر
لیل ناس اکس در VMAs سال 2024 با یک ظاهر صورتی و سفید الهامگرفته از لباس موتورسواران ظاهر شد. کلاه و فرم ساختاری لباس، به آن حالوهوایی شبیه یک شخصیت ابرقهرمانی داد و به عنوان یکی از جنجالیترین لباسهای VMAs در ذهنها ثبت شد. رنگ صورتی در کنار فرمهای آیندهنگر، این استایل را از لباسهای کلاسیک فرش قرمز فاصله داد. نتیجه، ظاهری بود که مرز میان مد، موسیقی و فرهنگ پاپ را محو میکرد.
کانن گری؛ ملوانی متفاوت در VMAs 2025
کانن گری در مراسم 2025 سراغ یک ظاهر کاملاً نمایشی رفت. لباس الهامگرفته از یونیفرم ملوانی، بوتهای سفید پلتفرم و کلاه سرمهای تزئینشده با پر، همگی یک تصویر یکپارچه و تئاتری ساختند. این استایل با الهام از فضای آلبوم «استخوان آرزو» (Wishbone) طراحی شده بود و نشان داد که لباس فرش قرمز میتواند بخشی از جهان بصری یک هنرمند باشد، نه فقط یک انتخاب برای حضور در مراسم.
لباسهایی که فرش قرمز را به صحنه مد تبدیل کردند
از گوتیک و پانک گرفته تا گوشت خام، لاتکس، جین و استایلهای آیندهنگر، جنجالیترین لباسهای VMAs یک ویژگی مشترک دارند: هیچکدام برای گمشدن در میان جمعیت طراحی نشدهاند. این لباسها با اغراق، ارجاع فرهنگی و ایدههای غیرمعمول، بخشی از هویت هنرمندان را به تصویر کشیدهاند و نشان دادهاند که فرش قرمز میتواند جایی برای تجربهکردن مرزهای تازه در مد باشد.
دیدگاه شما