در روزگاری که عینک آفتابی هنوز کالایی رایج نبود، ناصرالدینشاه قاجار از مدلی استفاده میکرد که آن را عینک برف ناصرالدینشاه مینامید. این عینکها معمولاً شیشههای آبی داشتند و به همین دلیل با نام عینک آبی نیز شناخته میشدند.

فریمهای ساختهشده از شاخ گوزن یا لاک لاکپشت، ظاهر آنها را به اثری لوکس و چشمگیر تبدیل میکرد. این انتخاب نشان میدهد که توجه به اکسسوریهای خاص و متفاوت، بیش از یک قرن پیش نیز در میان درباریان ایرانی جایگاه ویژهای داشته است. اوج جذابیت این روایت، سفارش ناصرالدینشاه در سال ۱۳۱۰ قمری است؛ زمانی که از نریمانخان قوامالسلطنه در اتریش خواست ۱۰۰ عینک طبی و آفتابی برای او تهیه کند. همین جزئیات، عینک برف ناصرالدینشاه را از یک وسیلهی ساده به بخشی از تاریخ مد ایران تبدیل کرد.

حتما بخوانید...






دیدگاه شما