فیلم «خدمتکار» (The Housemaid) محصول ۲۰۲۵، اقتباسی از رمان پرفروش فریدا مکفادن است که توسط پل فیگ کارگردانی شده و با بازی سیدنی سوئینی در نقش میلی کالووی (خدمتکار) و آماندا سیفرید در نقش نینا وینچستر (زن صاحبخانه)، به بررسی تمهای روانشناختی مانند کنترل، رازهای پنهان و تحول شخصیت میپردازد.

طراحی لباس در این فیلم که با الهام از مفاهیم لاکچری آرام و مینیمالیسم انجام شده، نقشی کلیدی در روایت داستان ایفا میکند و نمادهایی از تضادهای درونی شخصیتها را برجسته میسازد؛ از رنگهای خنثی برای نشان دادن سادگی و آسیبپذیری تا سفید برای تأکید بر ظاهر بیعیب اما فریبنده.

طراحی لباس میلی کالووی (سیدنی سوئینی)
سیدنی سوئینی در نقش میلی، خدمتکاری که با گذشتهای پیچیده وارد خانه وینچسترها میشود، ابتدا با لباسهای شلخته و روزمره مانند تاپهای جذب همراه با جینهای ساده و چکمههای کامبت مشکی ظاهر میشود که نمادی از سبک گرانج با ترکیبی از مینیمالیسم است و نشاندهندهی وضعیت اجتماعی پایین و تلاش برای بقا در اوایل داستان است.

این لباسها، اغلب در رنگهای خنثی مانند خاکستری، سبز زیتونی و نود، با پارچههای راحت اما فرسوده طراحی شدهاند تا حس آسیبپذیر بودن شخصیت را منتقل کنند. با پیشرفت داستان، لباسهای او بازتر و جسورانهتر میشوند؛ مانند پیراهنهایی با یقه باز یا لباسهای تنگتر که نشاندهندهی تلاش برای جذب توجه یا نفوذ بیشتر در خانواده است، اما پس از تذکر نینا، خدمتکار به سمت لباسهای پوشیدهتر مانند بلوزهای بافت ساده و شلوارهای راحتتری کشیده میشود که البته ساختارمندتر و مرتبتر هستند. این تحول در طراحی لباس، مسیر رشد شخصیت میلی از بههمریخگی اولیه به یک شلختگی کنترلشدهتر را برجسته میسازد و با تم فیلم در مورد هویت، سوءاستفاده و کنترل با پول همخوانی دارد.

طراحی لباس نینا وینچستر (آماندا سیفرید)
آماندا سیفرید در نقش نینا، زنی ثروتمند و ظاهراً کامل که رازهای تاریک و پنهانی دارد، در تمامی صحنهها با لباسهای سفید ظاهر میشود، از جمله بلوزهای کشمیر نرم، دامنهای پلیسهدار سفید و لباسهای ساده اما لوکس که نمادی از لاکچری آرام هستند.

حتی لباسهایی که او به میلی هدیه میدهد نیز در همین پالت رنگی قرار دارند. این انتخاب مداوم، با پارچههای نرم مانند کشمیر و سیلوئتهای مینیمال، ظاهری آرام و کنترلشده به نینا میبخشد که با شخصیت اولیهاش به عنوان زنی ثروتمند و آرام همخوانی دارد.

طراحی لباس نینا، که اغلب با جواهرات ساده تکمیل میشود، تضادی جذاب با لباسهای خنثی و گرانج میلی ایجاد میکند و نقش لباس را در برجستهسازی تفاوتهای طبقاتی و روانشناختی بین دو شخصیت اصلی تقویت میکند، جایی که سفید نه تنها شیکپوشی را نشان میدهد، بلکه لایهای از فریب را نیز پنهان میسازد.

تحلیل نمادین رنگ سفید در لباس نینا
رنگ سفید در لباس نینا وینچستر که به طور مداوم در فیلم تکرار میشود، نمادی چندلایه از خلوص و آرامش ظاهری، کنترل و وسواس است که ریشه در داستان روانشناختی فیلم دارد. رنگ سفید با بیگناهی و تمیزی مرتبط است، اما در اینجا، با توجه به رازهای تاریک نینا و خانوادهاش، به عنوان ماسکی برای پنهان کردن فساد درونی عمل میکند و تضادی طنزگونه ایجاد مینماید که تم سوءاستفاده و فریب را تقویت میکند.

این انتخاب که حتی به لباسهای هدیهشده به میلی گسترش مییابد، نشاندهندهی تلاش نینا (و همسرش اندرو) برای اعمال کنترل بر محیط اطراف است. وسواس اندرو به رنگهای روشن و موهای بلوند که به مادرش مرتبط است، سفید را به ابزاری برای حفظ ظاهر بیعیب تبدیل کرده و نماد ابهام اخلاقی شخصیت است.

در نهایت، سفید نه تنها بینقص بودن ظاهری نینا را برجسته میسازد، بلکه با پیشرفت داستان، شکننده بودن او را نیز پیشبینی میکند، جایی که این رنگ در صحنههای تنشزا، حس آسیبپذیری پنهان را منتقل میکند و به عمق روایت فیلم میافزاید.





دیدگاه شما